Stilleven met drie vazen, bloemen en Japanse prent

Van jongs af aan wist Wittenberg al dat hij kunstenaar wilde worden. Na avondlessen, een korte periode aan de Haagse kunstacademie en begeleiding van Willem van Konijnenburg (1868-1943) vond hij geleidelijk aan zijn eigen stijl. Dit is het soort stilleven waar Jan Wittenberg (1886-1963) om bekend stond. Het heeft de typische tweedeling en een licht-donkercontrast in de achtergrond. De compositie is wel wat voller dan de meeste stillevens van Wittenberg, mede door de Japanse prent op de achtergrond. In 1934 schreef Jos de Gruyter (1899-1979) in dagblad Het Vaderland over een werk van Wittenberg met een Japanse prent bij Toonzaal Hélène Meijer Timmerman Thijssen (1879-?). Hij noemde het schilderij een van de opvallendste en betere werken op de tentoonstelling, en de ‘sfeer van illusie en verwondering’ is volop aanwezig, ‘de kracht van het werk van Wittenberg’. Of het om ditzelfde werk gaat is onbekend. Veel kunstenaars werden beïnvloed door de Japanse kunst die vanaf halverwege de 19de eeuw naar het westen kwam. Bij Wittenberg zie je vooral in zijn grafiek eenzelfde soort stilering als op veel Japanse prenten. Maar ook in zijn schilderijen is deze vereenvoudiging van vormen te herkennen.