Stilleven met bloemen

Jean Josquin ‘Kenne’ Grégoire (1951) creëert in dit stilleven diepte door gebruik te maken van de oude traditie van de trompe-l’oeil. Ons ‘oog wordt bedrogen’ door een geschilderde deur met daarin een ronde opening. Met afsnijding en overlapping wordt het gevoel van driedimensionaliteit nog versterkt: Grégoire laat enkele voorwerpen zoals de theedoek en bloemen door het gat naar voren steken. Zo kun je ze bijna pakken. Andere objecten verdwijnen juist achter de rand, zoals het masker en de houten kistjes. Ook de geschilderde schaduwen dragen bij aan het gevoel van diepte en realiteit. Grégoire past vaak een 17de-eeuwse schildertechniek toe: een grisaille met daar overheen de kleuren glacerend (in verschillende lagen) aangebracht. Wel gebruikt hij daarvoor meestal hedendaagse acrylverf. Zijn onderwerpen en thema's zijn divers, zoals figuren die verwijzen naar de commedia dell'arte tot situaties waarin de mens nadrukkelijk ontbreekt: beslapen bedden, onafgeruimde tafels en ruïnes. Maar ook desolate classicistische gebouwen, trompe-l'oeils en stillevens in ongewoon perspectief. Elementair in Grégoires werk is een milde vervreemding – hij wil verbazen en vermaken; illusies wekken, niet verbreken. Grégoire komt uit een kunstenaarsfamilie: zijn vader is beeldhouwer Paul Grégoire en zijn oudere zus en broer zijn eveneens kunstenaar (Hélène schilder en Pépé beeldhouwer, resp. 1946 en 1950). Kenne volgde een opleiding aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam (1967-1973).