After Virtue

Hoewel Jan Worst (1953) zegt dat zijn schilderijen geen verhaal vertellen, wordt je fantasie geprikkeld als je naar zijn werk kijkt. Schijnwerelden van luxe waarin alles mogelijk lijkt en de tijd stil staat. Van 1971 tot 1976 volgde Worst een opleiding aan de Groningse Academie voor Beeldende Kunsten Minerva. Zijn interieurs zijn geïnspireerd door oude Engelse landhuizen vol antieke meubels, tapijten en boeken. Hij bevolkt ze met figuren die hij haalt uit zijn enorme knipselarchief. Na eindeloos schuiven vallen ze op hun plek en schildert hij de knipselfiguren in de compositie. Door de combinatie van elementen uit verschillende tijdperken ontstaat een soort tijdloos eindresultaat. Opvallend is het enorme wandtapijt met een voorstelling uit de klassieke mythologie, de ontmoeting tussen Bacchus en Ariadne. De god van de wijn die op slag verliefd raakt en als ‘redder’ optreedt van de net verlaten en ontroostbare prinses. Verwijst Worst hiermee ook naar wat zich in de kamer afspeelt? Het lijkt een dramatische filmscène; de vrouw vooraan op haar knieën lijkt de wanhoop nabij. Ze richt haar ogen naar boven, zou daar de redding vandaan komen?