Kabinet | Jeanne Oosting Prijs 2026

Caren van Herwaarden (1961, Tilburg) ontvangt de Jeanne Oosting Prijs 2026 voor haar werk op papier. Volgens de jury heeft zij het medium aquarel binnen de kunst een impuls en eigen gezicht gegeven. De jury spreekt hiervoor haar grote waardering uit. De aquarel is in het oeuvre van Caren van Herwaarden niet slechts een techniek of drager, maar een wezenlijk onderdeel van haar manier van kijken en denken. De fascinatie voor het lichaam, voor wat zichtbaar is en wat zich allemaal daaronder verborgen houdt, is de motor van haar kunstenaarschap. De toegang tot natuurhistorische en anatomische collecties in Leiden gaf deze nieuwsgierigheid een concrete vorm. Van Herwaarden bestudeerde en tekende het menselijk lichaam, ontleedde, onderzocht en verbeeldde opnieuw; in kracht, in kwetsbaarheid, in ontbinding en verval. De jury vindt het interesssant hoe Caren van Herwaarden het lichaam in haar werk tot drager maakt voor herinneringen, ervaringen, verlangen en kwetsbaarheid. Haar figuren laten zien wat het is om mens te zijn, in vele facetten. De huid is hierbij een oppervlak waarachter een innerlijke wereld schuilgaat. “De jury is onder de indruk van haar geheel eigen omgang met het medium aquarel. Water, pigment en papier werken en verzoenen zich met elkaar en maken haar thematiek overtuigend zichtbaar. Haar aquareltechniek is nooit helemaal voorspelbaar. Ze stuurt, maar weet de controle op het juiste moment los te laten. Aquarel is bij Van Herwaarden de toegang tot vergankelijkheid.”

Robert Zandvliet (1970, Terband) ontvangt de Jeanne Oosting Prijs 2026. De jury bewondert de genomen vrijheid, de precisie, de overtuigingskracht en het bijzondere, krachtige schilders handschrift en -gebaar van Robert Zandvliet. Zandvliet wil volgens de jury een nieuwe wereld maken, een schilderkunstige wereld. Waarneming gaat over in verbeelding, en figuratie in intens levendige abstractie. Hij schildert vanuit het idee van wat iets is, hoe iets aanwezig kan zijn in natuurlijke levendigheid en dynamische balans. De jury stelt dat Zandvliet onderzoekt wat een schilderij kan zijn. Hij zet al het mogelijke in om tot een nieuw overtuigend beeld, een krachtig schilderij te komen. Het onderwerp is daarbij nooit een doel op zichzelf, maar een aanleiding. Zijn figuratie komt niet voort uit het letterlijk geziene, maar vanuit een idee: het idee van een mist, van een landschap, van een gedaante. “Robert Zandvliet laat de kijker het fysieke aspect van schilderkunst ervaren. Volgens het principe ‘laat zien, vertel niet’ zoekt hij naar de essentie. Zijn schilderijen laten zich ervaren, het zijn buitengewoon aantrekkelijke beelden waarin de kijker zich kan verliezen.” Veel van Zandvliets werken hebben een vanzelfsprekendheid in zich; dat is geen eenvoud, maar is in de ogen van de jury het resultaat van jarenlange training en onderzoek.

"Heel mijn leven en mijn denken draait om schilderijen, het is mijn adem”

Jeanne Oosting (1898-1994) was een gedreven, eigenzinnige en genereuze kunstenaar. Ze omringde zich haar hele leven met dichters, schrijvers en collega-kunstenaars. Oosting groeide op in een welgestelde Friese familie, maar kreeg weinig steun voor haar artistieke ambities. Desondanks koos ze voor een leven in de kunst, wat op dat moment voor vrouwen een ongewone en dappere keuze was. Dat ze een erkende plek verwierf in de kunstwereld, is een bewijs van haar vastberadenheid.

Haar eerste schilderlessen kreeg Oosting in Lochem en in 1955 kocht ze een buitenhuis in Almen, een buurdorp van Gorssel. Daar bracht ze de zomers door en maakte ze de nodige kunstwerken. In 1970, nog tijdens haar leven, begon ze met de jaarlijkse uitreiking van de Jeanne Oosting Prijs. Mede door de verkoop van haar verzameling grafiek wordt al meer dan 50 jaar het prijzengeld uitgereikt.

Het bestuur van de Jeanne Oosting Stichting is verheugd over een vijfjarige samenwerking met Museum MORE. Een interessante museale omgeving en een prachtig passende habitat voor de laureaten van de Jeanne Oosting Prijzen.