Liggend vrouwelijk naakt

Beeldhouwer Johan Polet (1894-1971) liet rond 1930 het expressionisme achter zich en omarmde de internationaal opkomende neoclassicistische tendensen. Daarin werden de oude Griekse en Romeinse beeldtaal opnieuw als uitgangspunt gekozen. Het resultaat daarvan is te zien in dit liggende naakt uit 1934. De bronzen vrouwfiguur rust op een oneffen bodem. Haar eenvoudige maar sierlijke pose doet denken aan Romeinen die aan tafel ‘aanlagen’ om te eten. Polet werkte het beeld met veel aandacht voor detail af. In de spanning van de lijnen en verhoudingen is Polets vroegere expressionisme te herkennen; het opbollende buikje verdient speciale aandacht. Polet leerde het vak van zijn vader (steenhouwer) Dirk Polet en later in de werkplaats van de Quellinusschool en de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam. Tussen 1919 en 1926 gaf hij lessen beeldhouwkunst aan de Haarlemse School voor Kunstnijverheid, als opvolger van Hildo Krop (1884-1970). Hij introduceerde een nieuwe werkwijze door direct in de steen te hakken, in plaats van te werken met gips- en kleimodellen. Met name tussen 1920 en 1935 werd Polet vaak in één adem genoemd met John Raedecker (1885-1956) en Krop, destijds de belangrijkste beeldhouwers in Nederland.